ನಿನ್ನೆಸರು.

ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೇ ಖಾಲಿ ಕುಳಿತಾಗ
ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಪೆನ್ನು
ನಿನ್ನೆಸರ ಬರೆಯಲೊರಟು
ಕೈಬೆದರಿ, ಅಕ್ಷರಗಳು
ಒತ್ತಾಕ್ಷರಗಳ ನುಂಗಿಯೂ
ನುಂಗಲಾರದೇ ಗಂಟಲುಕಟ್ಟಿ
ಉಸಿರುಸಿಕ್ಕಿ ಹೊರಲಾಡಿ
ಬೆವೆತರೂ ಹೊರ ಬರದೆ
ಒಡಲೊಳಗೆ ಉಳಿಯಿತು
ನಿನ್ನೆಸರು..!!

ಏನಿದೆ ನಿನ್ನೆಸರಲಿ..?
ನೆನೆದೊಡನೆ ದಿಗಿಲಾಗಿ
ಎದೆಗೂಡಿಗೆ ಬೆಂಕಿಬಿದ್ದು
ನನ್ನತನವೆಲ್ಲಾ ಸುಟ್ಟು
ಕರಕಲಾಗಿ
ಕಿವಿಗಳು ಬಿಸಿಯಾಗಿ
ರೋಮಗಳು ಮುಳ್ಳಾಗಿ
ಕಣ್ಗಳ ತೇವವಾಗಿಸುವ
ಹೆಚ್ಚಲ್ಲದ ನಾಲ್ಕು ಗಣದ
ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳು.

-ಶರತ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ.

ಸೂತಕ.

ಭಾವೋನ್ಮಾದದ ಬಸಿರುಕಟ್ಟಿ
ಪ್ರೇಮಕಾವ್ಯ ಬರೆವಾಗ
ದಟ್ಟಡವಿಯಲಿ
ನಟ್ಟನಡುರಾತ್ರಿ ಕೈಕೊಟ್ಟು
ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟು ನಿಂತ ರೈಲಿನಂತೆ
ಮುಂದರಿಯದೆ ನಿಂತಿದೆ
ಪೆನ್ನು ; ಷಾಯಿ ಮುಗಿದು.

ಮಸಿಯಿಡಿದ ಗೌ..ಗತ್ತಲು
ಮೈಬಿಚ್ಚಿದ ಬಿಳಿಹಾಳೆ
ಪದಗಳಿಲ್ಲದ ಪ್ರೇಮಕಾವ್ಯ
ಶಕುನಗಳ ಅಪಶಕುನದಲಿ
ಮನವಿಡಿ ಸೂತಕದ
ಛಾಯೆ ; ಇದು ಒಲವ ಸಾವೇ..?

-ಶರತ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ.

ಆರ್ತನಾದ

ನಾಲಿಗೆಯ ನರಸತ್ತುರುಚಿಸತ್ವದ ಸತ್ ಸ್ವರಗಳ
ಸ್ವರ ಹರಿದು ಸರಿಗಮಗಳು ಪರಿತಪಿಸಿ
ಸ್ವರಸಂಗಮಗಳು ಮುರುಟಿ 
ಮರುಗುತ್ತಿವೆ ; ಕೊರಗುತ್ತಿವೆ.
ಸವೆದ ತಂಬೂರಿಯ
ಒಡೆದ ದನಿ
ಆರ್ತನಾದವ ನುಡಿದು
ಅಪಶಕುನಕೆ ಶಕುನಗಳ ಕೂಡಿ
ಮಿಡಿಯದೇ ನುಡಿದಿದೆ ಮೌನವೀಣೆ
ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿದೆ ಹೃದಯಕೋಣೆ.

-ಶರತ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ.

ಅಂಧಕಾರ

ನಿಶ್ಚಲ ಅಂಧಕಾರವ ಬೆಳಗಿದೆ ಕತ್ತಲಜ್ಯೋತಿ
ಮನ-ಮನೆಯ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಆವಿರ್ಭವಿಸಿದೆ
ದಿಗ್ಮೂಡತೆ ಕಿಟಕಿ ಗೋಡೆಗಳ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ತಿಂದು
ಹೊಟ್ಟೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ಮಲಗಿದೆ ಕರಿಮಸಿಗತ್ತಲೆ
ಇಲ್ಲೆಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಚಲ..


ಗಾಳಿಯಾಡಿದೆ ನಿಯ್ಯೋ ಮರ್ರೋ ಅರ್ತನಾದ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಾವಲಿಗಳು ಬಡಿದಂತೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳ
ತೆಂಗಿನ ಗರಿಗಳ ಸದ್ದು
ಆಚೆಗೋಡೆಯಿದ್ದ ಪಕ್ಕದಿಂದೊಂದು ಹೊರಟ
ನಿಟ್ಟುಸಿರ ರವಕೆ ರವೆಯಷ್ಟು ಅಲುಗಿಲ್ಲ
ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕೋ ಮೌನ


ಸ್ಪಷ್ಟ ಆಕಾರವಿಲ್ಲ ಆಲೋಚನೆಯಿಲ್ಲ 
ಇದ್ದರೂ, ಕತ್ತಲೆಗದರ ಅರಿವಿಲ್ಲ
ಅರಿವನ್ನೇ ಅರಿದು ನುಂಗಿದ ಅಂಧಕಾರ
ಹಗಲುವೇಷದ ಚಂಚಲಬಾಹುಗಳ ಸುಟ್ಟು
ಸುಡುತ್ತಲೇ ಬೆಳಗಿದೇ ಕತ್ತಲಜ್ಯೋತಿ.


-ಶರತ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ.

ಕಡೆಮುಳ್ಳು ಮುರಿದು

ಗುಂಡಿ ಗೊಸರುಗಳ ಮುಚ್ಚಿ ದಿರಿಸು ದಿಣ್ಣೆಗಳ ಸವೆಸಿ 
ಸಮನೆಲ ಸಮಲಯಗಳಲಿ 
ನೀ ಕಟ್ಟಿದ ಕೆರೆ ಏರಿ; ಪ್ರೇಮದಾರಿ
ಈಗ ಕಾಮಗಾರಿ ನಿಂತ ಸೇತುವೆ ದಾರಿ.

ಘಮ ಘಮಿಸೊ ಗೋಧೂಳಿಯ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದಲಿ ಕಿಂಕಿಣಿ ನಾದವಿಲ್ಲ 
ಪ್ರೇಮದಾರಿಯಲಿ ಪ್ರೇಮವಿರದೇ 
ಕುರುಚಲು ಪೊದೆ ಬೆಳೆದು 
ಹುತ್ತಗಳು ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಹಾವುಗಳ್ ಹರಿದು 
ವಟಗುಟ್ಟಿದೆ ಪ್ರಾಣಭಯದಿ ಎದೆಗೂಡಿನ ಕಪ್ಪೆ

ಮೈ ಮೂತಿಗೆ ಕೆಸರು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು 
ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಗೋರಿಗಲ್ಲಾಗಿ
ನಡುರಾತ್ರಿಯ ಕನಸುಗಳ ಸ್ಖಲಿಸುತ್ತಿವೆ 
ಚೇತನ ಎರೆವ ಗರ್ಭಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆದು
ನಿತ್ಯ ಸಾಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ


ಆರಂಭದರಿವಿಲ್ಲದೇ ಬಂದು
ಮತ್ತೊಂದಡಿ ಮುಂದಿಡಲಾರದೇ ಸೋತು ಕುಳಿತಿದೆ
ನಕ್ಕು ಮುಂದರಿಯಲು ಮುಖವಾಡವಿಲ್ಲವದಕೆ
ಪಾಳು ಎಂದಾರೋ 
ಎಂಬ ಅಳುಕೊಂದೆ ಎದೆತುಂಬ


ಕಾಯುತ್ತಿದೆ ನಿನ್ನ ಪಾದ ಸ್ಪರ್ಶಕೆ 
ಮಣ್ಣೆಂಟೆ ಕೂಡ ಹುಡಿಯಾಗಲು
ಕಾದಿದೇ ನೀನಿರದೇ ಕಾಲವೂ ಕೂಡ 
ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದೆ ಕಡೆಮುಳ್ಳು ಮುರಿದು
ಕಾಲವಶಕೆ ಸನ್ನಧನಾಗಿ.


-ಶರತ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ.

ಅಹಲ್ಯೆಯಲ್ಲದ ನನ್ನ ಮನ

ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯೋದಯ ಚಂದ್ರೋದಯಗಳ ಕಂಡರೂ
ಬಿಡದೇ ಬಿಸಿಲು ಮಳೆ ಚಳಿಗಳಲಿ ಮಿಂದರೂ
ಕೋಟಿ ಋತು ವಸಂತಗಳು ಸಂಧರೂ
ಒಂಟಿಯೇ ಈ ಬಂಡೆಗಲ್ಲು


ಚಿಟಿಚಿಟಿ ಮಳೆಹನಿಗಳ ಸಂಗೀತ 
ಉಲಿದು ನುಲಿದು ನಲಿದು ಹಾಡುವ ಗುಬ್ಬಿ
ಗೊರವಗಳ ಒಡನಾಟ 
ಗುಂಯ್ ಗುಡುವ ಗೊಂಡಾರಣ್ಯದ ನಟ್ಟನಡುವೆ 
ಸಾವಿರ ಬಂಡೆಗಳ ಗುಡ್ಡದ ಗುಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ 
ಒಂಟಿಯೇ.


ಗುಡುಗಿ ಸಿಡಿಲು ಸಿಡಿದರೂ ಪ್ರಾಣಭಯವಿಲ್ಲ 
ಜಡಿ ಮಳೆಬಡಿದರೂ ಒಂದಿನಿತು ಅಲುಗಿಲ್ಲ 
ಗಾಳಿ ಹೊತ್ತು ತಂದ ಕಾಡುಮಲ್ಲೆ ಕಂಪಿನ ಸಂಘವೂ 
ಬೇಕಿಲ್ಲ ಯಾರ ಸಂಘವು.


ಹೆಪ್ಪಾದ ಜಡವಿದು ಯಾರ ಅಳುಕಿಲ್ಲ ಹಂಗಿಲ್ಲ
ಮಾತಿಲ್ಲ ಉಸಿರ ಸದ್ದಿಲ್ಲ
ಬಿಸಿಲು ಬೇಗೆಗಳ ಗೋಜಿಲ್ಲ 
ಒಡಲ ಒಡೆದು ನೂರು ಚೂರು ಮಾಡುವರೆಂಬ
ಅರಿವೂ ಇಲ್ಲ.


ಇದೆ...!

ಜಡವಿದ್ದರೂ ಆಂತರ್ಯ ಕಿವುಚೋ ನೋವಿದೆ
ಒಳಗೆ ಕುಳಿತು ಕಾದು ಕುದಿದ ಬಿಸಿಯುಸಿರಿದೆ
ಝರಿ ತೊರೆಯ ಮೀರಿಸೋ ಕಣ್ಣೀರಿದೆ
ಮೌನದ ಕಣ್ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಹೊರಬರಲು ಕಾದಿದೆ

ಒಂಟಿತನವ ಪಾದದಿ ಮೆಟ್ಟಿ ಕೊಲುವ ನವಿರು ಸ್ಪರ್ಶಕೆ 
ಕಾದಿದೆ ನವ ಚೈತನ್ಯಕೆ ಅಹಲ್ಯೆಯಂತೆ,
ಅಹಲ್ಯೆಯಲ್ಲದ ನನ್ನ ಮನ.

-ಶರತ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ.

ನಿರಂತರ

ಒತ್ತರಿಸೋ ಗಾಳಿಗೆ ತಲೆಕೊಟ್ಟು ತೂರಾಡಿದೆ 
ಮನಸ್ಸು ಬಸ್ಸಿನ ಬಾಗಿಲಲಿ ನಿಂತ ಕಂಡಕ್ಟರ್`ನಂತೆ
ಜೀವವಿಮೆಯಿಲ್ಲ ಜೀವ ಭಯ ಮೊದಲಿಲ್ಲ 
ಒಳಗೆ ಗಿಜಿಗುಡುವ ಗದ್ದಲ
ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಸುಖವೆಂದೋ
ಒಬ್ಬನ ತೋಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ತಬ್ಬಿ 
ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಉಸಿರು ಮಗದೊಬ್ಬ ಕುಡಿದು 
ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿ ನಿಂತಿವೆ ಆಲೋಚನೆಗಳು


ನಿಲ್ದಾಣಗಳೆಷ್ಟೋ ಸಂಧರೂ
ಹತ್ತುವವರತ್ತಿ ಇಳಿಯುವವರು ಇಳಿದರೂ 
ಇಳಿದಿಲ್ಲ ಬಸ್ಸಿನ ರಶ್ಶು 
ಕಾಲಬುಡದಲಿ ಬಿದಿರ ಬುಟ್ಟಿಗಳು 
ಬಸ್ ಛಾವಣಿ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿದ ಮೂಟೆಗಳು
ಆಕಳಿಸಿ ತೂಕಡಿಸುವವರ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸೊ
ಕೊಕ್ ಕೊಕ್ಕೋ ಕೋಳಿಗಳು ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿದು ನಿಂತಿವೆ 
ಗೊಂದಲಗಳು ಸಾವಿರಿದ್ದರೂ ನಡದೆ ಇದೆ 
ರಸ್ತೆ ಸವೆಸುವ ಗಾಲಿಯ-ಗಾಲಿ ಸವೆಸೋ ರಸ್ತೆಯ
ಬದುಕು ಸಾವಿನ ತಿಕ್ಕಾಟಗಳು.


-ಶರತ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ.